صوت مجموعه سخنرانی ها و خطبه‌های حضرت آیت الله طهرانی در اعیاد فطر

صوت مجموعه بیانات حضرت آیت اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس اللَه سرّه که در اعیاد فطر که به بیان اسرار و رموز این عید بزرگ اسلامی و تبیین ظرائف سلوک الی اللَه و چگونگی دریافت حقایق باطنی و کشف حجابهای راه و وصول به بالاترین مقام معرفت و عقلانیت با لسانی رسا و بیانی شیوا می‌پردازند.
اهم مباحث این سخنرانی ها:
• تفاوت علمای الهی و علمای اهل ظاهر
• توجه به باطن از اساسی‌ترین شرایط سلوک
• ولایت، ظهور کلمۀ توحید در تمام تعیّنات
• تأثیر همّت انسان در سیر و سلوک الی اللَه
• پیامبر و اهل‌بیت شایسته‌ترین اسوه در مسیر لقاء الهی
• تفاوت ضیافت ماه رمضان با دیگر ضیافت‌ها
• اتصال به حبل ولایت، عیدی پروردگار در عید فطر
• در تحت ولایت و دستور ولیّ بودن، شرط قبولی عبادت
• لزوم استمرار حال و هوای ماه رمضان در سایر ایّام
• اهمیّت امید به رحمت و غفران الهی
• لقای پروردگار بالاترین عنایت حق در عید فطر
• صداقت در راه و تعظیم ولیّ الهی، شرط اساسی هدایت
• اهمیت مسئله یقین در سیر و سلوک الی اللَه

 

صوت مجموعه سخنرانی ها و خطبه‌های حضرت آیت الله طهرانی در اعیاد فطر

تبیین مسیر حق توسط اولیاء الهی به‌عنوان بزرگ‌ترین لطف خداوند در آخرالزمان

 هنگامی که به گناه خود بنگرم ای مولای من و به خطاهای خود نگاه کنم، به وحشت درمی‌آیم و وقتی که به کرم تو نظر بیاندازم و به بزرگواری و کرامتت نگاه کنم به طمع و میل و شوق خواهم افتاد. پس اگر عفو کنی با این وضع و حالم، بهترین رحمت کنندگان هستی و اگر عذاب کنی با این کیفیت، ظلم نکردی زیرا این عذاب در جای خود قرار گرفته است.

 خدمت رفقا عرض شد گناهان و ثوابها در عالم تکوین و در نظام تشریع، به خود عمل فیزیکی خارجی تعلق نمی‌گیرد، به خود آن عمل خارجی که انسان آن عمل را انجام می‌دهد به او تعلق نمی‌گیرد. و اصلًا به خود آن عمل ثواب گفته نمی‌شود و گناه گفته نمی‌شود: به خود آن عمل تمرّد گفته نمی‌شود.

 تمرّد عبارت است از یک صفت فاعلی، نه صفت فعلی، عملی که در خارج انجام می‌گیرد، این یک عمل رُباتیک است. ربات عقل دارد؟ شعور دارد؟ احساس دارد؟ هیچی ندارد! یک دستگاهی در او قرار میدهند، طبق آن برنامه‌ای که به او می‌دهند این ربات هم کاری را انجام می‌دهد، به طوری که اگر آن ربات را به شکل انسان درست کنند انسان نمی‌فهمد، این دارد نماز می‌خواند، این واقعاً آدم است یا ربات است؟!

تبیین مسیر حق توسط اولیاء الهی به‌عنوان بزرگ‌ترین لطف خداوند در آخرالزمان

دستگیری امام علیه السلام براساس میزان همت و طلب افراد – ابو حمزه ثمالی

هنگامی که ای مولای من، به گناهان و لغزشهای خود نگاه کنم به وحشت و دهشت می‌افتم، و وقتی که نگاه به کرم و جود تو کنم و بخشش تو، به طمع می‌افتم. پس اگر عفو کنی و از من بگذری، بهترین رحمت آورندگان خواهی بود، چون عفو کردی از کسی که از وجودش گناه و لغزش سر می‌زند، و اگر عذاب کنی که بر این عذاب، ظالم و ستمگر نمی‌باشی.

 خدمت رفقا در شبهای گذشته عرض شد که: گناه عبارت است از همان حقد قلبی و نیت استکبار و استنکار، در قبال اوامر پروردگار، و مخالفت، نسبت به رضای پروردگار، گناه به آن می‌گویند، نه به این عمل و فعل خارجی که از انسان سر می‌زند. و اگر به این عمل خارجی گناه گفته بشود از باب تسمیه مسبب، به اسم سبب، و معلوم، به اسم علّت، و متأثّر به اسم مؤثّر است.

 در واقع می‌بایستی این صفت و این اسم روی آن حالت باطنی انسان برود و آن علّت برای این عمل خارجی باشد، بعد چون این عمل خارجی از آن مرتبه نفس، نشأت گرفته، لذا به آن عمل خارجی گناه گفته می‌شود. و دلیل بر این مسئله این است که، وقتی برای انسان روشن بشود که این عمل خارجی، یک علّت دیگری داشته، یک جهت دیگری داشته، غیر از آن چه که انسان تصوّر می‌کرده، یک مرتبه حال انسان عوض می‌شود، می‌گوید: این که اشکال ندارد، این که تقصیر ندارد، با این که عمل انجام شده، فرض کنید که یک شخصی وارد یک منزلی می‌خواهد بشود، می‌زند و در را می‌شکند و وارد منزل می‌شود، خوب این عمل، خلاف است باید زنگ زد، اذن خواست، اجازه خواست، (یا ایها الذین آمنوا لاتدخلوا بیوت النبی الا ان یوذن لکم) هر وقت می‌خواهید، داخل منزل بشوید، باید اذن بطلبید. کاروانسرا نیست که همین طوری سرتان را بیاندازید عین چهار پا بروید تو! حساب کتاب دارد، چیز دارد، (الّا ان یوَذنَ لَکم) بعد از این که به شما اذن داده شد، آن هنگام وارد شوید، منزل که انسان می‌خواهد برود، منزل افراد، حریم شخصی افراد است، و انسان حق ندارد، وارد حریم شخصی دیگری بشود، نمی‌تواند وارد حریم شخصی دیگری بشود، و این حرام است، و باید اجازه بگیرد و بعد وارد شود.

دستگیری امام علیه السلام براساس میزان همت و طلب افراد – ابو حمزه ثمالی

سخنرانی با موضوع نیت ، ملاک ثواب و عقاب اعمال – حضرت آیت الله طهرانی

ستایش و ثنا ذات اقدس پروردگار را سزاست، و درود و تحیّات پیامبر اکرم و اهل بیت اطهارش را رواست، که مقام تکوین و تشریع خلائق را در دو نقطۀ نزول و صعود متعهّد گشته‌اند و با هدایت و ارشاد راستین، افراد مستعد را به سر منزل مقصود و نشئۀ تجرّد و توحید رهنمون می‌شوند.

نوشتار پیش رو که متضمّن ترجمه و توضیحی ناقص از بی‌بضاعتی چون حقیر در دعای أبی‌حمزۀ ثمالی از حضرت زین‌السّاجدین علیه السّلام است، محصول سخنان و گفتارهای شب‌های مبارک رمضان از سال‌های ١٤١٤ هجری قمری تا زمان حاضر در بلدۀ‌ طیّبۀ قم می‌باشد. البته این سخنرانی‌ها در مدّت یک ماه به‌طور مستمر و متوالی نبوده‌اند، بلکه به‌واسطۀ عروض موانع و شواغل، به‌طور معمول در هر ماه حدود پانزده جلسه یا قدری بیشتر منعقد می‌گردید؛ و از طرفی دیگر، حال و هوای آن شب‌های طرب‌انگیز و روائح جانبخش آن فضای عطرآگین و شور و حال آن لیالی متبرّکه، چه بسا گوینده را از مسیر اصلی بحث که تمرکز در توضیح و شرح فقرات معجزنمای این دعای عظیم‌الشأن و رفیع‌المنزلة است، به سایر مباحث و فضاهای دیگر می‌کشاند و از سیر در بحث اصلی باز می‌داشت؛ و لهذا خوانندگان محترم تعجّب نخواهند نمود که چرا توضیح و شرح این فقرات، پس از گذشت حدود بیست و پنج سال هنوز در این فقرات ابتدایی متوقّف شده است. البته در

طول این سالیان چه‌بسا مسائلی پیش می‌آمد که طرح آنها در شب‌های ماه مبارک ضروری می‌نمود و همین نکته موجب تأخیر در روند مباحث دعای أبی‌حمزه بوده است.

ولادت امام رضا علیه السلام

خوب این هم مربوط به زیارتی حضرت كه بسیار تأكید شده و مطالبی در این زمینه است و بنده یك وقت از مرحوم آقا هم سؤال كردم آیا این قضیه بیست و سوم، جهت این خاصّه زیارتی چیست؟! آیا این كه شهادت حضرت اتّفاق افتاده، كه خوب آن طوری كه معروف است در وقت دیگری است، ایشان نفرمودند و شاید نمی‌بایستی این مسئله را بیان كنند و سؤال ما را پاسخ ندادند. به علت این بیست و سوم، همین طور به نحو اجمال گفتند كه شاید حالا مثلًا بنابر یك قولی بعضی‌ها احتمال شهادت را هم می‌دهند؛ با این كیفیت و طبعاً خوب شاید نظرشان نبوده پاسخ بدهند.

 علی كل حال، یك قضیه ای است كه از خود حتی موقع شهادت و موقع ولادت امام رضا علیه السّلام مهمتر است، این مقدار مسئله مسلم است.

ولادت امام رضا علیه السلام

روز زیارتی امام رضا

 یك شخصی بیست و پنج سال سنش بود، زن نمی‌گرفت، خلاصه یك روز به او گفتیم چرا زن نمی‌گیری؟ گفت آقا ما كه همه‌اش هجده سال و چند ماهمان است، هنوز خیلی مانده، درست! خوب! بقیه مسئله را به مجلس بعد انشاءاللَه به آن موكول می‌كنیم.

 راجع به مسائلی كه خوب در پیش است و ظروفی كه در پیش داریم، راجع به آن خدمت رفقا عرائضی داشته باشیم، البته خوب اطلاع دارند رفقا و می‌دانند موقعیت ماه ذوالقعده و همین طور ایام مقابل كه دهه ذیحجه است و می‌دانند كه چقدر در این موقعیت و ظرفیت بزرگان تأكید كرده‌اند!

 در روایات راجع به این ایام، احادیث بسیار معجبی آمده است، اولًا در روزهای آینده روز بیست و سوم ذی قعده روز زیارتی امام رضا علیه السّلام است و بسیار بسیار روز مهمی است، برای افرادی كه می توانند مشرف بشوند، خوب طبعاً توفیق زیارت حاصل می شود و برای افرادی هم كه خوب نمی توانند، عذر دارند، می توانند از راه دور هم زیارت بكنند، عین ثواب تشرف را به آنها خواهند داد.

روز زیازتی

 هفت مرتبه سنگ زدن هم بر همین اساس است. سؤال: آیا در روز عرفه و روز زیارتی امام حسین علیه السلام کسی که سعادت مشرّف شدن به آن اماکن الهی را ندارد با انجام اعمال آن روز آیا همان نظری را که خداوند در عرفات و به زائرین امام حسین می نماید و باعث پاک شدن گناهانش می شود آیا ما را نصیب و بهره ای هم می باشد؟

 جواب: بله هیچ تفاوتی نمی‌کند به اندازه سر سوزنی فرق نیست.

 سؤال: مستطیع بودن در امر حج از نظر جنابعالی هم برای مرد و هم برای زن البتّه با توجه به اینکه مردی به همسرش بگوید که فعلًا توان مالی ندارد برای فرستادن به حج تمتّع چیست؟ آیا می‌تواند حداقل به حجّ عمره برود زیرا همسرش به او گفته من فقط خرج حجّ عمره می‌توانم فعلًا به شما بدهم؟ جواب: اشکال ندارد به حج عمره برود و البته این هست که مرد موظّف نیست که مخارج همسرش را شرعاً بپردازد، البتّه اگر این را انجام دهد بسیار کار خوبی کرده ولی شرعاً بر ذمّه او نیست چطور این که اگر فرض کنید که زن نتواند روزه بگیرید به واسطه شیر دادن و یا به واسطه مرض بر عهده مرد کفّاره قضا دادن نیست، مرد خواست بدهد نخواست او ذمه زن هم ساقط می‌شود، اگر زن نداشت که حتّی کفّاره بدهد از ذمّه او ساقط می‌شود ولی اگر مرد بپردازد چه بهتر، در مورد حج شرایط فرق نمی‌کند حج واجب است برای مرد و برای زن به طور مساوی ولی، شرایط استطاعت متفاوت است، آن شرایطی که برای مرد است آن شرایط برای زن سهل‌تر است به واسطه مسئولیت و تلکیفی که نسبت به امور بچّه‌داری و نظام زندگی دارد و با توجّه به آن شرایط اگر استطاعت پیدا کرد مثل مرد باید برود گرچه مرد ممانعت کند و اگر پیدا نکرد نباید برود و وظیفه مرد هم این نیست که آن شرایط را تکفّل کند اگر برای عمره استطاعت داشت برای رفتن اشکال ندارد چون دو چیز واجب است یک عمره واجب است و یکی حج واجب است حج تمتع واجب است، یعنی آن اعمال خاص رفتن به عرفات و اینها واجب است و

 هر کدام را انسان انجام بدهد یک تکلیف را انجام داده اگر پول دارد عمره برود خب برود یک واجب را انجام بدهد یک واجب دیگر هم می‌ماند برای بعد و اگر نه و اگر بداند که اگر این پول را نگه دارد می‌تواند بعداًاضافه کند و با آن حج برود باید این را نگه دارد تا این که به واسطه اضافه شدن آن به حج برود نمی‌تواند آن را خرج کند.

حرم امام رضا

علی بن موسی  الرِّضا 

یكی از علل شهادت امام علی بن موسی  الرِّضا علیه السّلام، بیان حكم واقع بود

مأمون حضرت رضا علیه السّلام را به دربارش آورده است تا موید و موكّد احكام باطله و مسائل مشتبهۀ او باشند نه اینكه در هر مسأله ای حكمی را خلاف رأی و نظریۀ وی بیان كنند. برای سلاطین جائره و حكَّام جابره مصیبتی از آن عظیم تر تصوّر نمی شود كه كسی در مقابل رأی و تصمیم و نظریۀ ایشان ، اظهار علم و حیات كند.

احتجاج مرد صوفی با مأمون و تصمیم مأمون به قتل امام رضا علیه السّلام

در «بحارالانوار» در باب اسباب شهادت امام رضا صلوات اللَه علیه گوید: در «علل الشَّرایع » و «عیون أخبار الرِّضا»، از مكتّب ، و ورَّاق ، و هَمْدانی جمیعاً از علی از پدرش از محمد بن سنان روایت می نماید كه او گفت : من در محضر مولایم امام رضا علیه السّلام در خراسان بودم ، و عادت مأمون این بود كه روزهای دوشنبه و پنجشنبه برای مراجعات مردم می نشست ، و امام رضا علیه السّلام را در سمت راست خودمی نشانید.